26 Haziran 2013, Çarşamba 15:46:57

UÇAKTA TACİZ ŞOKU!

Hürriyet Kelebek yazarı Melike Karakartal Lufthansa uçağıyla yaptığı bir Amerika seyahatinde yaşadığı tacizi köşesine taşıdı...
  • agzına saglık, ne güzel özetlemişsin. Hanımefendi orada aykırı yaşadı. Şimdi aklandı paklandı
  • Kutsal degerleri bir kenarabırakırsak yorum buşekil oluyor; Erkekler hep suçlanıyor! kadın neden süslenip daha cekiciolmaya çalısır?bunu kadınlar anlatsın,daha normal ve süslenmeden çıksalar dısarıya bu tarz eylemlerle karşılasmazlar,Nasıl kadın içgüdüsel olarak kendini begendirmeye çalısıyorsa erkekte beğendiğine sahipolma içgüdüsüne sahiptir,hosuna giden bir karsı cıns gorduğuzaman artık kontrol baska bır mercının elıne geciyor.Bu durum aslında Allahın kadınlara bir lutfüdür.düşünsenize erkeklerin içinde kadınlara olan bu duskunluk olmasa neyaparlardı,hic ciddiye alınmaz ve erkelerın dunyasında figuranlıktan oteye gidemezlerdi..Emin olun birçok kadın taciz edilmek ister çünki bu fark edilebilir olduklarının bir göstergesidir.Ben taciz edildim diye bağıranların yarısı durumdan aslında memnun olması muhtemel tipler.Akıllı ve edepli hanımefendiler tabiki müstesna onlar bize emanet,Analarımız,bacılar,kızlarımız ve yarenlerimiz yeterki yerlerini bilsinler biz basımızın üzerinde taşırız.
  • Biri gözetliyor evinin 1.dönem yarışmacılarından Melike Hanım, gazeteci olmuş ve kanayan yaraları dile getirmiş.O yarışmada olan aykırı davranışlar,iç içe yaşamlar,erkekli bayanlı sefalar ne oldu unutuldu mu? Biz unutmadık, şimdi ahkam kesme böyle
  • Bunu da haber diye koymuslar. Thy NC ye hat acsa bari.

Yalnız yolculuk yapıyorum. Sık sık yalnız seyahat ettiğim için “profesyonel yolcu” diyebilirim kendime.
Uyanığımdır yani, “seyahat şaşkınlığı” pek olmaz bende. Nereye gideceğim, hangi şehirde neyi nasıl yapacağım telaşı olmaz. Çok önceden ne yapacağımı bilir halde giderim çünkü.
Uçakta 8 saat nasıl geçer, zinde kalmak için ne yapmak gerekir, uzun yolculuklarda nelerden kaçınılması gerekir, yalnız seyahat ederken nelere dikkat etmelidir, hepsini iyi bilirim.

Fakat bir yolculukta kırık tahtaya bastım. Ne yapacağımı bilemedim, karşılaştığım durumu nasıl idare edeceğimi kestiremedim...

19 Haziran Cumartesi... İstanbul’dan bir röportaj için Amerika’ya 3 adet arka arkaya aktarmalı uçuşla gidiyorum.

En uzun uçuş Lufthansa Havayolları ile Almanya’daki Münih şehrinden Amerika’daki Charlotte’a...

Uçağa biniyorum, yerime oturuyorum.

Yanıma genç bir oğlan oturuyor. 16, bilemedin 17.

Önümüzde yan yana oturarak geçireceğimiz 8 saat var.

Beni rahatsız edebilecek “şüpheli” görünümde biri olmamasına seviniyorum. Sakin, çelimsiz bir genç adam.

Uykusuzluğumun ve tepetaklak dönen yatma saatlerimin sayesinde kolayca uykuya dalıyorum. Koltuk dar, rahatsızım, üstelik exit’in önüne oturduğum için koltuk yatmıyor, sfenks gibi uyumak zorundayım ama umurumda değil.

Aradan ne kadar geçiyor bilmem. Ama kendimden geçmiş, uyuyor durumdayım.

Zıplayarak uyanıyorum. Sağ tarafımda bir el, beni “seviyor”

Bu duyguyla irkilerek gözlerimi açıyorum.

Yanımdaki çocuğa bakıyorum. Ağzında bir şeyler geveliyor.

Tek göz uyku mahmurluğuyla ne olduğunu anlamıyorum, bir şey söylemeye çalıştı herhalde, “yanlış anladım herhalde” deyip tekrar uykuya dalmaya çalışıyorum. El kadar çocuktan şüphelenecek değilim ya...

Gözlerimi kapatıyorum ancak bir kere o adrenalin yayıldı damara, kalbim hızlı atıyor, hissettiğimin doğru olup olmadığını bulmaya çalışıyorum...

Düşünüyorum... Tekrar ve tekrar nasıl uyandığımı ve ne hissettiğimi hatırlamaya çalışıyorum.

Kafamda bunlar dönerken uykum açılıyor... Açılıyor ama hala gözlerim kapalı.

Dışarıdan uyuyor gibiyim.

Epey bir süre bu vaziyeti koruyorum.

Bir yandan da hala düşünüyorum...

“Oldu mu bu? Oldu mu bu?”

Gözlerim kapalı ancak cin gibi uyanığım, aklımdan bin türlü tilki geçiyor...

“Eğer çocuk bir kere yaptıysa mutlaka bir kere daha yapacaktır” diyorum.

“Uyku” numarasını sürdürmeye karar veriyorum. Yirmi dakika, yarım saat, bir saat geçiyor. Sıkılıyorum ve uyanmaya karar veriyorum.

Tam dönecekken...

Ve bingo! Biliyordum... Bunun olacağını biliyordum!

Beni uyuyor sanan uyanık ergenimizin elini “iş üstünde” yakalıyorum. Koltuğun kendi tarafında, elini çekmeye çalışırken...

“Ne yapıyorsun, elinin ne işi var orada” diye bağırıyorum...

“Kendimi düzeltiyordum” diye cevap veriyor. (Çocuk Amerikalı, “I’m adjusting myself” diyor)

“Orada düzeltecek ne var?” (What is there to adjust?) diye tekrar soruyorum. Zira dümdüz otururken, hakikaten koltuğunun benden tarafında düzeltecek bir şeyi yok. Bir şey diyemiyor.

Adjust’muş! Sen onu benim külahıma anlat... “Çükümü yeni keşfettim” desene sen ona!

Derhal uçuş görevlisini çağırıyorum.

Adam geliyor, tekrar “buradan kalkmak istiyorum” diyorum. “Ne yazık ki boş yer yok” diye cevap veriyor.
Durumu anlayamadığını görerek “Bu genç adam beni taciz ediyor, buradan kalkmam gerekiyor” diyorum.

Oğlan panikliyor, “Ben gideyim mi” diye soruyor. Git, defol diyorum, uzaklaşmasını izliyorum.

Gözden kaybolduğunda görevliye “Ne yapmam gerekiyor” diye soruyorum.

Cevap: “Kalktı, daha ne yapabilirim ki, sonuçta tacize ben şahit olmadım”!

İşte orada kalakalıyorum...

Yani taciz edildiğimle kalmalıyım çözüm bu. Yer değişti, sorun çözüldü. Oh ne güzel, herkes birbirini ellesin ve daha sonra yerler değiştirilsin ve sorun çözülsün.

“Siz taciz sözünün ne anlama geldiğini bilmiyorsunuz herhalde” diyorum. Bir yere varamayacağımızı anlıyorum ve Alman dostumuzdan daha iyi İngilizce konuşabilen kabin amirini çağırmasını istiyorum.

Bir süre yalnız kalıyorum. Belki 10, belki 15 dakika. Bilmiyorum.

Bu esnada taciz edilince insana gelen o iğrenme, o aptal yerine koyulma hissi esir alıyor beni. Hem taciz edilmişim, hem de uçuş görevlisi “yerini değiştirdik, daha ne” demiş, çaresizim.

Ellerim ayaklarım birbirine dolanıyor, titreyerek ağlamaya başlıyorum.

Bir kadın mendil uzatıyor. “Bir anlayan çıktı” diyor, daha da katılarak ağlamaya başlıyorum.

Kabin amiri kadın geliyor.

Bana karşı son derece nazik ve anlayışlı. Yanıma oturuyor ve ne yapmak istediğimi soruyor.

“Yere indiğimizde polise teslim etmek istiyorum,” diyorum.

Öte yandan da çocuk hakikaten küçük, bu sözlerimden dolayı rahatsızım. Ama yapmış bir kere! Ben de yakalamışım onu! Bu cezasız mı kalacak?

Bana seçeneklerimi söylüyor. İstersem teleks çekerek yere bunu haber vereceğini ve indiğimizde polise teslim edebileceğimi söylüyor. Bu arada “Olayın iki tarafını” dinlemek için onunla da konuşmuş. Çocuk elbette bir şey yapmadığını söylemiş. 10 aydır Avrupa’da yaşamakta olan 16 yaşında Amerikalı genç bir çocukmuş. Ailesinin yanına dönüyormuş.

Neredeyse bir saat ne yapmam gerektiğini düşünüyorum. Öte yandan kendi ülkemde olmamanın rahatsızlığındayım.

Kabin amiri, yanıma geliyor ve tekrar soruyor, “Ne yapmak istersiniz?”...

Düşünsenize, küçük müçük ama işin peşini bıraksam gidecek çocuk... Taciz ettiğiyle kalacak ve ben de bunu “bir kadının taciz kronolojisi’ne ekleyeceğim ve hayatım boyunca unutmayacağım, o kadar.

Öte yandan uzatsam, işin içine polis karıştırsam neyle karşılaşacağımı bilmiyorum... Üstelik kendi ülkemde bile değilim…

Ama duramam! Çocuğun elini kolunu sallayarak uzaklaşmasını izleyemem!

Yok mu “havada” tacizin cezası?

Yetişkin bir adam olsaydı ne pahasına olursa olsun polise teslim ederdim. Çocuk küçük, şans vermek istiyorum. Uçuş görevlisine, çocuğun yaptığını kabul etmesini, özür dilemesini aksi takdirde polise haber verilmesini istediğimi aktarıyorum.

Beş dakika sonra çocuk kabin amiri ile birlikte geliyor. Yaptığını kabul ediyor ve özür diliyor.

Acıyorum ona. “Seni polise verebilirdim” “Bu yaşta utanmıyor musun?” gibi cümleler çıkıyor ağzımdan... Sesim titriyor.

Daha fazla uzatamıyorum...

Saatler boyunca kendime gelemiyorum. Uçuş görevlisi bunu Lufthansa’ya rapor edeceğini söylüyor ve yanımdan ayrılıyor.

“Taciz” böyle bir şey işte. Yaşayan bilir, önce “Acaba” dersin. Yapıyor mu, yapmıyor mu, bir türlü bilemezsin.

Uyuyor numarası yapmasaydım belki de yakalayamayacaktım “suçüstü”...

Havayolundan hala ses seda yok... En azından “yerinden kaldırdık ya, daha ne” tavrını açıklamalarını, böyle durumlarda yalnız seyahat eden bir kadına hangi hakla böyle davrandıklarını bilmek istiyorum.

Öyle ya da böyle...

Bu, yalnız seyahat eden bir erkeğin başına gelmezdi.

Kadın olmak hep zordu. Hep zor olacak.

Gelişme mi?

Elbet olacak...

Gelişmenin ivmesini çıkardığımız sesler belirleyecek.

Taciz karşısında susmamak da bunun önemli bir parçası...

Ne olur, başınıza bir hal geldiğinde “aman tadım kaçmasın” diye düşünmeyin.

Çıkın ortaya söyleyin.

Pişman olmazsınız.

UÇAKTA TACİZ ŞOKU!

Facebook Yorum

Yorumlar Tüm Yorumlar (32)

Bir zamanlar BBG ~ 3 yıl önce
agzına saglık, ne güzel özetlemişsin. Hanımefendi orada aykırı yaşadı. Şimdi aklandı paklandı

Yanıtla

Kalan karakter 1000
Hakikat ~ 3 yıl önce
Kutsal degerleri bir kenarabırakırsak yorum buşekil oluyor; Erkekler hep suçlanıyor! kadın neden süslenip daha cekiciolmaya çalısır?bunu kadınlar anlatsın,daha normal ve süslenmeden çıksalar dısarıya bu tarz eylemlerle karşılasmazlar,Nasıl kadın içgüdüsel olarak kendini begendirmeye çalısıyorsa erkekte beğendiğine sahipolma içgüdüsüne sahiptir,hosuna giden bir karsı cıns gorduğuzaman artık kontrol baska bır mercının elıne geciyor.Bu durum aslında Allahın kadınlara bir lutfüdür.düşünsenize erkeklerin içinde kadınlara olan bu duskunluk olmasa neyaparlardı,hic ciddiye alınmaz ve erkelerın dunyasında figuranlıktan oteye gidemezlerdi..Emin olun birçok kadın taciz edilmek ister çünki bu fark edilebilir olduklarının bir göstergesidir.Ben taciz edildim diye bağıranların yarısı durumdan aslında memnun olması muhtemel tipler.Akıllı ve edepli hanımefendiler tabiki müstesna onlar bize emanet,Analarımız,bacılar,kızlarımız ve yarenlerimiz yeterki yerlerini bilsinler biz basımızın üzerinde taşırız.

Yanıtla

Kalan karakter 1000
bir zamanlar BBG ~ 3 yıl önce
Biri gözetliyor evinin 1.dönem yarışmacılarından Melike Hanım, gazeteci olmuş ve kanayan yaraları dile getirmiş.O yarışmada olan aykırı davranışlar,iç içe yaşamlar,erkekli bayanlı sefalar ne oldu unutuldu mu? Biz unutmadık, şimdi ahkam kesme böyle

Yanıtla

Kalan karakter 1000
Hu ~ 3 yıl önce
Bunu da haber diye koymuslar. Thy NC ye hat acsa bari.

Yanıtla

Kalan karakter 1000

Yorum Gönder

Kalan karakter 1000