02 Temmuz 2012, Pazartesi
Tevfik UYAR
Tevfik UYAR tevfikuyar@airporthaber.com
  • çok güzel bir hikaye...
  • Eline sağlık Tevfik bey, harika ve tam yerinde bir gönderme.
  • tevfik bey hikaye ve gönderme yerinde olmuş. ancak konu ile eleştirilerin hedefini anlamamışsınız sanırım. bu iş için yapılan eleştiriler, yapılanın montaj sanayi dışında olmadığı. uçucu parçaların farklı ülkeler tarafından yapıldığı ve tc de monte edildiği bir uçak 100%100 değildir. bu yalandır. işin iğrenç kısmı bu monte eğitim uçağı mevcut iktidar adına seçim yatırımıdır. hikayede ki örnek gibi, resim hakkında bilgisi olmayanların eleştirisi öreneğinde olduğu gibi, uçak sanayi ve havacılık hakkında bilgisi olmayan geniş halk kitlelerine bu işin nasıl sunulduğu ile ilgilidir. saturn ün uydularına sonda indirilen çağda, monte eğitim uçağı yapmayı şakşaklamak sadece vizyonsuzluktur. kimse yapılan işi küçümsemiyor, ilk adımdır başarıdır. ancak tekrar ediyorum bu teknolojiyi biz üretmiyoruz! ki üretsekte bu teknoloji 50 yıllık bir teknolojidir boşa yaygaraya gerek yok. sonrasına ne yapılacak? devamı ne olacak? yoksa bu böyle kalacak mı? kendimiz motor ve diğer parçaları üretecekmiyiz?
  • Supersin Tevfik..Ozer...

HÜRKUŞ İÇİN BİR HİKAYE

 

Bu hafta az yazalım; öz yazalım. Size benim de yakınlarda duyduğum, doğruluğundan, kahramanlarından emin olmadığım, ama ana fikri pek güzel bir hikaye anlatayım sevgili okurlar…

Hindistan’da Ranga Guru adında çok ünlü bir ressam varmış. Bu üstad bittabi öğrenci de yetiştirirmiş. Raciçi adlı öğrencisi de bir süredir onun yanında çırakmış. Yine yaptığı resimlerden birini ustasına götürünce ustası da ona “Sen artık ressam oldum Raciçi. Artık resimlerini ben değil, halk değerlendirecek” demiş ve ona yaptığı son resmi şehir meydanına götürmesini, yanına da kırmızı boya ile fırçaları koymasını, oraya da “Beğenmediğiniz yerleri kırmızı ile boyayın” yazılı bir not bırakmasını istemiş. Raciçi hemen denileni yapmış. Meydana gitmiş, resmini koymuş, yanına da kırmızı boya ve fırça… Bir de not tabi.

Aradan birkaç gün geçmiş ve Raciçi meydana gidince bir de ne görsün? Tablo olduğu gibi kırmızı renge bürünmüş. Gözleri dolu dolu ustasına dönmüş ve tabloyu ona göstermiş. Ustada hiçbir tepki yok. “Sen yine de resim yapmaya devam et” demiş.

Raciçi sıradaki resmini daha bir çekinerek getirmiş ustasına. Ranga Guru benzer bir istekte bulunmuş ve resmi meydana götürmesini istemiş. Ancak bu defa, “Yanına büyün boyalarını, bütün fırçalarını koy. Oraya da beğenmeyenlerin dilediği yeri düzeltebileceğini yaz” demiş.

Raciçi yine denileni yapmış. Heyecanlı birkaç gün sonrasında resmini almaya gittiğinde bir de görmüş ki, boyalar olduğu gibi duruyor, fırçalar temiz, resme dokunan olmamış. Büyük bir sevinçle ustasına gitmiş. Usta Raciçi’nin anlattıklarını, sevinç naralarını bitirmesine fırsat vermiş ve konuşmuş:

“Sevgili Raciçi, sen ilk önce insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış, eline fırça almamış, bu konuda belki de hiç düşünmemiş olan insanlar dahi gelip senin resmini karaladılar”

“Fakat sonra onlardan hatalarını düzeltmelerini, iş ve emek harcamalarını istedin. Kimse bilmedikleri bir konuda bir şey yapmaya cesaret edemedi.”

“Unutma! Emeğinin karşılığını ne yaptığından, nasıl yaptığından ve bu duruma nasıl geldiğinden haberi olmayan insanlardan alamazsın…”

*

Bu hikaye, kendi lisansımız altında, tasarımı bize ait olan bir uçağın önemini anlamayan, elinde kendi sanayimiz, kendi kabiliyetlerimiz ve mühendislerimiz için daima kırmızı boya tutan o zihniyete gelsin.

HÜRKUŞ İÇİN BİR HİKAYE

Facebook Yorum

Yorumlar Tüm Yorumlar (5)

İsim / Rumuz ~ 4 yıl önce
çok güzel bir hikaye...

Yanıtla

Kalan karakter 1000
MeKa ~ 4 yıl önce
Eline sağlık Tevfik bey, harika ve tam yerinde bir gönderme.

Yanıtla

Kalan karakter 1000
prometheus ~ 4 yıl önce
tevfik bey hikaye ve gönderme yerinde olmuş. ancak konu ile eleştirilerin hedefini anlamamışsınız sanırım. bu iş için yapılan eleştiriler, yapılanın montaj sanayi dışında olmadığı. uçucu parçaların farklı ülkeler tarafından yapıldığı ve tc de monte edildiği bir uçak 100%100 değildir. bu yalandır. işin iğrenç kısmı bu monte eğitim uçağı mevcut iktidar adına seçim yatırımıdır. hikayede ki örnek gibi, resim hakkında bilgisi olmayanların eleştirisi öreneğinde olduğu gibi, uçak sanayi ve havacılık hakkında bilgisi olmayan geniş halk kitlelerine bu işin nasıl sunulduğu ile ilgilidir. saturn ün uydularına sonda indirilen çağda, monte eğitim uçağı yapmayı şakşaklamak sadece vizyonsuzluktur. kimse yapılan işi küçümsemiyor, ilk adımdır başarıdır. ancak tekrar ediyorum bu teknolojiyi biz üretmiyoruz! ki üretsekte bu teknoloji 50 yıllık bir teknolojidir boşa yaygaraya gerek yok. sonrasına ne yapılacak? devamı ne olacak? yoksa bu böyle kalacak mı? kendimiz motor ve diğer parçaları üretecekmiyiz?

Yanıtla

Kalan karakter 1000
... ~ 4 yıl önce
Supersin Tevfik..Ozer...

Yanıtla

Kalan karakter 1000

Yorum Gönder

Kalan karakter 1000